Als we dat in het juiste perspectief plaatsen, dan beseffen we dat ieder van ons zich visueel slechts drie honderdduizendste van een centimeter (0,00003 centimeter) van de energieradiatie om ons heen bewust is. Wij, die zo weinig van het universum zien, zijn snel met conclusies en oordelen die gebaseerd zijn op de beperkte grenzen van ons gezichtsvermogen. Onze kijk op het universum – en de realiteit zelf – wordt beperkt door het beperkte bereik van onze lichamelijke zintuigen."
De enige relevante natuurkunde vindt plaats achter de gesloten deuren van de laboratoria van het leger en de industrie. De wetenschappers die daar werken, passen natuurwetten toe die de universiteitsprofessoren niet kennen!"
In de toelatingscommissies worden deskundigen benoemd die op de betreffende toepassingsgebieden en in de betreffende therapierichting (fytotherapie, homeopathie, antroposofie) over wetenschappelijke kennis beschikken en praktische ervaring hebben opgedaan.
"De mythe van de 'wetenschappelijke bewezenheid' is zozeer tot de tijdgeest geworden dat de aanspraak op 'objectiviteit', arrogant genoeg gepresenteerd, door de rechters net zo weinig naar zijn legitimiteit wordt gevraagd als destijds de kapitein van Köpenick door de wachters."
Maar omdat alles wat in onze gedachten en in het bewustzijn bestaat uitsluitend door de geest wordt geproduceerd, is deze altijd de oorsprong van alle dingen – ook van de wetenschap en haar resultaten.
Causaliteit kan worden gezien als een manier van waarnemen waardoor we onze zintuiglijke indrukken tot een orde reduceren.
Zoals een onderzoekersteam het treffend beschreef: "Elke keer dat u uw broodrooster gebruikt, verstoort het veld eromheen geladen deeltjes in de verste sterrenstelsels heel lichtjes." (R. O. Becker en G. Selden, The Body Electric (Quill, 1985): 81
De "onbeobserde" entiteit bestaat in een coherente superpositie van alle mogelijke toestanden die door golffuncties worden toegestaan. (Erwin Schrödinger, 1926)
Maar op het moment dat een meting, analoog aan een observatie, wordt uitgevoerd, stort de golffunctie met de vele toestandswaarschijnlijkheden in, en wordt het systeem gedwongen een enkele toestand aan te nemen. Het systeem is in de realiteit geschakeld.
Gemäß der Quantenfeldtheorie ist die individuelle Einheit vorübergehend und ohne Substanz. Teilchen können nicht vom leeren Raum, der sie umgibt, getrennt werden. Einstein selbst erkannte, dass Materie als solche „von extremer Intensität“ war – gewissermaßen eine Störung der perfekten Wahllosigkeit – und dass die einzige fundamentale Wirklichkeit die darunter liegende Einheit war – das Feld selbst. (zitiert in F. Capra, The Tao of Physics, London: Flamingo, 1976)
Realiteit is vanuit het perspectief van de meeste moderne mensen datgene wat men met de zintuigen kan waarnemen, dus kan meten, want ook zintuigen zijn meetapparaten. Meten kan men echter alleen wat met het meetapparaat energie uitwisselt en tot krachten aan massa's kan worden omgevormd. Zowel meetapparaten als zintuigen zijn materiële constructies die door gedachten en emoties kunnen worden beïnvloed. Dat is mogelijk in onze wakkere wereld, maar ook in dromen. Waar bevinden we ons nu?
We geloven dat we de werkelijkheid direct waarnemen. Als een auto op ons afkomt, springen we vanzelfsprekend opzij.
Dat is echter helaas geen criterium om te bepalen of we ons in een droom bevinden of een "reëel" gebeuren meemaken. Onze waarneming van de auto is normaal gesproken een complex proces, waarbij zintuiglijke indrukken en hun verwerking in de zenuwstructuren van de hersenen een belangrijke rol spelen.
De zintuiglijke indrukken worden volgens de eigen regels van de hersenen verwerkt. Maar hoe beslis ik of de zintuiglijke indruk afkomstig is van iets dat daadwerkelijk gebeurt, of dat mijn hersenen hem net hallucineren of op een andere manier afspelen? Alles wat we waarnemen, is een constructie met behulp van onze hersenen.
Alleen onze hersenen beslissen wat echt is. Ze gebruiken eigen informatie, putten uit hun eigen ervaringen en interpreteren de prikkels volgens hun eigen regels. Dat alles is pure subjectiviteit en geldt zowel voor dromen als voor de werkelijkheid.
Deze constructies lijken ons alleen waar omdat andere mensen ons over dezelfde gebeurtenissen onder vergelijkbare omstandigheden vertellen. Objectief is de wereld buiten ons daarom nog lang niet. Als waar en echt zouden we ook lichamelijke prikkelindrukken zoals pijn beschouwen. Maar juist deze prikkels kunnen worden onderdrukt en daardoor uit het bewustzijn verdwijnen. Ze kunnen echter ook bijzonder bewust worden ontvangen en daarmee worden versterkt.
Onbewuste realiteitsvorming vindt bijvoorbeeld plaats in dromen, hallucinaties en fantasieën, bewuste realiteitsvorming bijvoorbeeld in de mentale voorstellingswereld, bijvoorbeeld ter planning van de levensvoering.
"Materie is een bewonderenswaardig berekenend mechanisme voor de regulering, beperking en begrenzing van het bewustzijn dat het omhult … Materie creëert bewustzijn niet, maar beperkt het en begrenst zijn intensiteit tot een bepaald kader."
Over slaapstoornissen en melatoninetekort binnen een straal van 300 meter rond mobiele telefoonantennes rapporteren verschillende onderzoekers eensgezind (Santini et al. 2002 en anderen). Studies hebben aangetoond dat blootstelling aan een magnetisch veld van 50 tot 60 Hertz (elektrische huishoudelijke stroomvoorziening en bovengrondse stroomleidingen) significant het vermogen van de pijnappelklier vermindert om melatonine tijdens de nachtcycli te produceren (elektrosmog) (Burch 1999).
Dit gaat zelfs zo ver dat de incidentie van borstkanker toeneemt met de blootstelling aan de fysieke velden en de daarmee gepaard gaande vermindering van melatonine (Liburdy 1993).
Dit gaat zelfs zo ver dat de incidentie van borstkanker toeneemt met de blootstelling aan de fysieke velden en de daarmee gepaard gaande vermindering van melatonine (Liburdy 1993).
